Konwertery Lnb

Obecnie wokół Ziemi krąży niemal 7000 satelitów. Część z nich znajduje się na wysokości 35 786 kilometrów. Na tej orbicie poruszają się synchronicznie z ruchem obrotowym Ziemi, dzięki czemu pozostają nieruchome względem obserwatora patrzącego w niebo.

Pozycja geostacjonarna wykorzystywana jest do przesyłania cyfrowych sygnałów komunikacyjnych, w tym telewizji i radia. Stacje nadawcze kierują skumulowane sygnały do satelity za pomocą dużych anten SAT, a satelita odbiera je i rozsyła ponownie na rozległe obszary Ziemi.

Dzięki temu możliwy jest odbiór – niemal w całej Europie – ponad 1200 kanałów satelity komunikacyjnego Astra.

Głównym zadaniem LNB jest wzmocnienie odbieranego sygnału oraz jego konwersja do częstotliwości, którą można przesłać kablem koncentrycznym do tunera satelitarnego. W tym celu sygnał obniża się do zakresu 950–2150 MHz, co ogranicza tłumienie w przewodzie i podatność na zakłócenia.

Jak pokazuje schemat uniwersalnego Single-LNB, urządzenie posiada dwie anteny odbierające sygnały spolaryzowane poziomo i pionowo. Anteny umieszczono w falowodzie, zwanym również feedem.

Kolejnym etapem obróbki jest wzmocnienie sygnału. W tym miejscu pojawia się problem, którego rozwiązanie nadało urządzeniu nazwę Low Noise Block – czyli blok niskoszumowy. Kluczowe jest bowiem tłumienie elektronicznego szumu, aby uzyskać czysty i stabilny sygnał.

Single-LNB

To najprostszy rodzaj konwertera satelitarnego (Low Noise Block).
Podłącza się go jednym przewodem koncentrycznym z wtykami F do odbiornika lub wejścia DVB-S w telewizorze.

Zastosowanie: instalacja SAT dla jednego użytkownika.

Twin-LNB

Jeśli sygnał satelitarny ma być odbierany jednocześnie przez dwa odbiorniki lub telewizory, stosuje się Twin-LNB z dwoma wyjściami.
Każde urządzenie może niezależnie korzystać z matrycy przełączającej wbudowanej w LNB, co umożliwia swobodny wybór programów.

Zastosowanie: instalacja SAT dla dwóch użytkowników.

Quad-LNBs

Quad-LNB to jeden z najczęściej wybieranych typów. Umożliwia podłączenie czterech odbiorników działających niezależnie od siebie.
Wyposażony jest w cztery wyjścia w formie gniazd F, zazwyczaj z pozłacanymi stykami dla lepszego przewodnictwa.

Zastosowanie: instalacja SAT dla maksymalnie czterech użytkowników.

Octo-LNB

Przeznaczony do większych instalacji, obsługujących do ośmiu odbiorników.
W porównaniu z Quad-LNB oferuje podwójną liczbę wyjść, zachowując te same zalety użytkowe.

Zastosowanie: instalacja SAT dla maksymalnie ośmiu użytkowników.

Quattro-LNB

Nie należy go mylić z Quad-LNB, mimo że także ma cztery wyjścia. Różnica polega na braku wbudowanej matrycy przełączającej.
Do działania wymagany jest zewnętrzny lub zintegrowany multiswitch, który odpowiada za dystrybucję sygnału.

Zaleta: przewody od odbiorników wystarczy poprowadzić do multiswitcha (tzw. Quattro-Switch), a nie bezpośrednio do anteny satelitarnej, co znacznie ułatwia montaż.

Monoblock-LNB

Jeśli antena satelitarna ma odbierać sygnał nie z jednego, lecz z dwóch satelitów, jest to możliwe – pod warunkiem, że ich pozycje geostacjonarne znajdują się blisko siebie.

Tak jest w przypadku satelitów Astra (19,2°E) i Hotbird (13,0°E). Choć ich sygnały trafiają do tej samej czaszy, ogniska różnią się o 6,2°.

Do tego właśnie kąta dostosowane są Monoblock-LNB przeznaczone do pracy w systemach multifeed. Urządzenia te zawierają dwa oddzielne konwertery, precyzyjnie ustawione na różne ogniska anteny.