Huby USB, rozdzielacze portów

Specyfikacja standardu USB została uchwalona już w 1998 roku. Ponieważ stare standardy USB 1.0 i 1.1 nie odgrywają już dziś żadnej roli, zaczynamy bezpośrednio od USB 2.0. Interfejs ten zapewnia maksymalną szybkość transmisji danych brutto 480 MBit/s, z czego netto pozostaje około 40 MByte/s. Maksymalny prąd to 0,5 A, a maksymalna moc to 2,5 W. Spojrzenie na specyfikację pokazuje, że USB 2.0 raczej nie nadaje się do przechowywania dużych plików ze względu na dość niską prędkość.

Wraz z następcą USB 3.0 szybkość transmisji danych została zwiększona do 5 GBit/s (około 450 Mbyte/s netto). Prąd wynosi tutaj 0,9 A, a moc maksymalna 4,5 W. Unowocześnienie USB 3.1 Gen 1 nie przynosi żadnych zmian w prędkości transferu, jednak w przypadku korzystania ze złącza USB-C maksymalny prąd może wzrosnąć do 3 A, a moc do 15 W. Zwiększona moc jest szczególnie przydatna podczas ładowania urządzeń zewnętrznych. Kolejny znaczący wzrost prędkości stał się możliwy dzięki USB 3.1 Gen 2. W porównaniu z Gen 1 szybkość transferu danych podwoiła się do 10 GBit/s. Realnie zostaje około 800 MBit/s. Natomiast wydajność bieżąca i maksymalna pozostają bez zmian.

Obecna iteracja standardu USB to wersja USB 3.2 (stan na 2019 rok). Również w tym przypadku szybkość transmisji danych została podwojona w stosunku do 3.1 Gen 2. Jest to teraz 20 GBit/s, co odpowiada około realnie 2 GBit/s. Po raz pierwszy USB 3.2 wykorzystuje bez wyjątku złącze USB-C. Prąd i moc pozostają na tym samym poziomie, co w przypadku 3.1 Gen 2, a więc wynoszą maksymalnie 3 A i 15 W. Kolejnym dużym krokiem rozwojowym dla interfejsu będzie USB 4. W tym przypadku można spodziewać się prędkości transmisji danych na poziomie 40 GBit/s.

Urządzenie USB jest zwykle podłączane do komputera. Działa jako host i dostarcza sterowniki oraz wszelkie niezbędne oprogramowanie do rozpoznania podłączonego urządzenia. Bezpośrednia komunikacja pomiędzy dwoma urządzeniami USB nie jest w ten sposób możliwa. Dzięki USB On-The-Go, lub w skrócie OTG, istnieje opcja, że urządzenie USB może służyć jako host do pewnego stopnia. Na przykład aparat fotograficzny mógłby wysyłać zdjęcia do drukarki bez konieczności przechodzenia przez komputer. Działa to jednak tylko wtedy, gdy oba urządzenia są kompatybilne z OTG.

Standard USB przewiduje różne typy złącz, które od USB 3.2 są zastępowane przez złącze Type-C.

Jak to często bywa, przy zakupie huba USB decydująca jest również kwestia zastosowania. Często jesteś w drodze? Wtedy warto wybrać kompaktowy rozdzielacz bez dodatkowego zasilacza. Cztery do pięciu portów powinno wystarczyć w większości przypadków. Z kolei w przypadku huba, który ma być przede wszystkim wykorzystywany w domu przy biurku lub w biurze, najlepiej zdecydować się na model aktywny z dodatkowym zasilaczem. Przed zakupem zastanów się, ile portów potrzebujesz. Im więcej portów oferuje hub, tym zazwyczaj jest droższy. Warto zrezygnować z zakupu huba USB 2.0, a zamiast tego zaopatrzyć się w nowoczesny model 3.0. Przy okazji, nie musisz się martwić o kompatybilność: urządzenie USB 3.0 działa również jak zwykle na interfejsie USB 2.0 i odwrotnie. Jednak dysk twardy 3.0 podłączony do portu 2.0 będzie pracował tylko z maksymalną prędkością 2.0.

Jeśli dużo podróżujesz, warto wybrać kompaktowy i wytrzymały rozdzielacz USB, który ma trwałą aluminiową obudowę. Niektóre huby USB są wyposażone w zintegrowany czytnik kart SD, dzięki czemu nie trzeba zabierać ze sobą kolejnego urządzenia.

Na moim hubie USB jest złącze, które ma obok symbol baterii. O co w tym wszystkim chodzi?

Jest to tzw. port szybkiego ładowania, który możesz wykorzystać do ładowania swojego smartfona lub tabletu. W porównaniu z innymi portami w hubie, port ładowania zapewnia znacznie wyższy amperaż, co umożliwia szybkie ładowanie kompatybilnych urządzeń.