Lokomotywa parowa H0 Märklin 37087, Digital AC Sound, Długość ze zderzakami: 160 mm, Epoka: IV

Lokomotywa chlebowa w Saksonii
To był okres złotych lat dwudziestych, kiedy to założona w 1920 r. Deutsche Reichsbahn wykonała wielki krok naprzód, zwłaszcza w dziedzinie technologii pojazdów. Szczególnie udana okazała się nowa seria 86, konstrukcja o masie 70 ton i mocy 1000 KM z czterema osiami napędowymi oraz jedną osią przednią i jedną wleczoną. Dzięki maksymalnej prędkości 70 lub 80 km/h i dużej mocy pociągowej lokomotywy te mogą być wykorzystywane do przewozu pasażerów i towarów na liniach głównych. Do 1943 roku Reichsbahn otrzymało 774 pociągi klasy 86. Po zakończeniu wojny NRD Reichsbahn posiadała 164 sprawne lokomotywy serii 86, które stacjonowały głównie w Saksonii. Mogli oni imponująco zaprezentować swoje umiejętności na trudnych trasach w niskich górach. Nawet pociągi ekspresowe i pospieszne ciągnięte były przez zwinne i mocne lokomotywy tendrowe. Podobnie było na dworcu kolejowym w Żytawie we wschodniej Saksonii, gdzie na przykład linia E 681 Berlin – Żytawa kursowała w rozkładzie jazdy klasy 86. Od 1968 roku w lokomotywowni w Żytawie stare lokomotywy Baden tender zastąpiono 16 lokomotywami typu osiemdziesiąt szóstka. Jedną z gwiazd Żytawy była lokomotywa 86 1360-6, która dosłownie lśniła doskonałym stanem. Szczególnie interesujący dla modelarzy kolejowych jest fakt, że w pociągu Zittau 86 poruszały się zarówno stare wagony kolei regionalnej, jak i wówczas wyremontowane, najnowocześniejsze wagony. Era 86-latków zakończyła się w Żytawie w 1976 roku. Zastąpiły je nowoczesne lokomotywy spalinowe serii V 100 i lokomotywy wojenne serii 52/52.80.

Prototyp: Parowóz z tendrem klasy 86 niemieckiej Reichsbahn NRD (DR/DDR). Podstawowa kolorystyka: czarny z czerwonym podwoziem. Wersja z 4 nadbudówkami kotłowymi. Spawane zbiorniki na wodę z długimi wycięciami nad cylindrami i zaokrągloną przednią krawędzią. Sygnał szczytowy o trzech światłach Dzwonek, turbodynamo po lewej, drzwi komory dymowej z centralnym zamkiem, tablica rejestracyjna poniżej środka drzwi komory dymowej. Bez Indusi. Skrzynia na węgiel z przystawką. Rama ołowiana z zestawem kół szprychowych. Rama wleczona z zestawem kół tarczowych. Numer operacyjny 86 1360-6. Siedziba: RBD Cottbus, Bw Zittau. Stan operacyjny około 1973 roku.

Model: Z dekoderem cyfrowym mfx+ oraz rozbudowanymi funkcjami świetlnymi i dźwiękowymi. Regulowany napęd wysokowydajny z kołem zamachowym w kotle. Napęd na 4 osie. Obręcze przyczepnościowe. Lokomotywa w większości wykonana z metalu. Pasuje do urządzenia dymowego 72270. Zmieniający się zależnie od kierunku jazdy sygnał szczytowy o dwóch światłach oraz kontakt wytwornicy dymu, uruchamiane konwencjonalnie, przełączane cyfrowo. Dwa czerwone światła tylne można włączać niezależnie cyfrowo. Ponadto oświetlenie kabiny maszynisty można włączać cyfrowo. Oświetlenie z wykorzystaniem bezobsługowych diod elektroluminescencyjnych (LED) o ciepłej białej i czerwonej barwie. Liczne metalowe kierownice i kable. Min. przejezdny promień 360 mm. Rury ochronne tłoczysk, przewody hamulcowe, przewody grzewcze i imitacje sprzęgieł śrubowych są dołączone oddzielnie. Długość z buforami 16,0 cm. Ten model w wersji DC można znaleźć w serii Trix H0 pod numerem artykułu 25087.

Opis tego produktu został przetłumaczony automatycznie.