Zespół trakcyjny H0 Liliput L133168, Interfejs Analog DC, Długość ze zderzakami: 913 mm, Epoka: V

Seria 614
W 1971 roku DB zleciło opracowanie dwóch prototypów serii 614. Te spalinowe zespoły trakcyjne, zaprojektowane specjalnie do transportu lokalnego i regionalnego – dalszy rozwój serii 624/634 – miały lekko zwężające się ku górze nadwozie, ponieważ miał być w nim zainstalowany tzw. „system sterowania nadwoziem zależny od zakrętu toru (GSt)”. Nadało to pociągowi jego charakterystyczny kształt. Ponieważ GSt ostatecznie okazał się nieskuteczny, zrezygnowano z niego w 40 pojazdach produkcyjnych dostarczonych w latach 1973–1977 – zachowano jednak kształt nadwozia.

Firma MAN wyprodukowała 25 wagonów średniej wielkości, natomiast fabryka wagonów w Uerdingen wyprodukowała wagony silnikowe, każdy wyposażony w silnik o mocy 330 kW lub później 367 kW. Ostatnie 15 zestawów (od 1975 r.) wyprodukowała w całości firma MAN. Chociaż zespoły trakcyjne zaprojektowano jako 3-wagonowe (204 miejsca w drugiej klasie i 2 x 12 miejsc w pierwszej klasie), były one zaprojektowane tak, aby mogły wykorzystywać wielokrotną trakcję i – zwłaszcza w początkowym okresie – okazjonalnie eksploatowano je jako zespoły 4-wagonowe z dodatkowym wagonem pośrednim. Z drugiej strony, wielokrotna trakcja była raczej rzadka; w późniejszych latach nie występowała prawie wcale.

Pierwsze 25 jednostek przydzielono do lokomotywowni w Norymberdze, skąd rozlokowano je na wszystkich niezelektryfikowanych liniach we Frankonii i Górnym Palatynacie. Typowa kolorystyka w tamtym czasie opierała się na „popowym” malowaniu w odcieniach krwistej pomarańczy i kamyczkowej szarości. Ostatnie 15 pociągów – obecnie w barwach oceanicznego błękitu i kości słoniowej – stacjonowało na stacji w Brunszwiku, skąd kursowały na trasach m.in. do Paderborn, Getyngi, Münster czy Bielefeld. Można je było również zaobserwować na linii kolejowej Heidebahn, prowadzącej z Buchholz przez Soltau do Hanoweru, pod koniec okresu ich eksploatacji.

Większość pojazdów później pomalowano na kolor miętowo-turkusowy/jasnoszary, a ostatecznie prawie wyłącznie na kolor czerwony. W ramach częściowej modernizacji kilka jednostek otrzymało mocniejszy (448 kW) silnik. Prawie wszystkie pojazdy DB AG stacjonujące ostatnio w Norymberdze i Brunszwiku przeszły ponowną modernizację, polegającą m.in. na usunięciu bagażnika, wymianie okien na inne oraz dodaniu okna. Naturalnie, te specyficzne dla danego przypadku zmiany zostały również uwzględnione w modelach LILIPUT!

15 lutego 2011 roku – dokładnie po 40 latach służby – ostatnia jednostka operacyjna, która stacjonowała w Norymberdze od momentu jej dostarczenia w 1973 roku i nadal nosiła malowanie „Pop” (614 005/006 i 914 003), została przekazana do Muzeum DB w Norymberdze. Jest teraz dostępny na specjalne wycieczki.

Opis tego produktu został przetłumaczony automatycznie.