Elementy podstawowe PCB

Drugim popularnym materiałem jest laminat papierowo-fenolowy, znany też jako twardy papier. Jest to kompozyt składający się z kilku połączonych warstw – najczęściej papieru drzewnego i żywicy fenolowej, która pod względem właściwości przypomina epoksyd. Proporcje składników można modyfikować, uzyskując materiały o różnych parametrach. Informację o tym daje oznaczenie klasy odporności ogniowej: FR1, FR2, FR3 i FR4. Im wyższy numer, tym większa zawartość żywicy epoksydowej i mniejszy udział fenolu.

Rzadziej stosuje się laminaty aluminiowe oraz materiały polimerowe określane jako IMS (Insulated Metallic Substrate), czyli płytki z metalowym rdzeniem. W tym przypadku podłoże składa się z aluminiowego rdzenia i warstwy z prepregu – włókien tekstylnych nasyconych tworzywem sztucznym.

Kolejnym istotnym kryterium różnicującym materiały bazowe jest rodzaj powłoki miedzianej. Ważna jest zarówno jej grubość, jak i liczba warstw. Grubość miedzi podaje się w mikrometrach (µm). Najczęściej stosuje się warstwę 35 µm, ale dostępne są również cieńsze (18 µm) lub grubsze – 70 µm, a nawet 105 µm.

Materiał bazowy może być pokryty miedzią jednostronnie lub dwustronnie. W wersji jednostronnej ścieżki przewodzące znajdują się tylko po jednej stronie płytki. To rozwiązanie wciąż dominuje, ponieważ jest tanie i wystarczające dla większości zastosowań. Dwustronne laminaty wymagają większej ilości miedzi oraz dodatkowych procesów technologicznych, w tym wykonywania otworów przelotowych pokrywanych miedzią, które łączą obie warstwy ścieżek.a